Nee, geen blog overzangeres Adele maar over mijn persoontje, maar hierover later meer.
Was het de afgelopen weken razend druk in het museum, verhuizen is veel werk, ik moest me ook voorbereiden op mijn studiereis naar Murcia. Afgelopen vrijdag maar eens vrij genomen want wassen en koffertjes pakken gebeuren ook niet vanzelf en dus heb ik me daar met elan verlustig opgestart (NOT). Sloffend beweeg ik me door het gelukkig door lieve poetser Hettie glimmende huis en tracht te bedenken wat er in die tas moet. Met mijn computebewonder de arm bel ik aan bij vriend Cor want de iMac heeft behoefte aan een update en ik dus ook. We babbelen gezellig en als Monique belt met nieuws over haar moeder gaat de Mac ondertussen door met bijwerken en bedenk ik OOK nog wat er nou toch in die tas moet. Mezelf kennende ga ik de helft wel weer vergeten maar ja, dat hoort er een beetje bij. Met de bijgewerkte Mac loop ik naar huis in de plensregen en hoop dat het in Spanje een beetje beter weer is. De tas komt uiteindelijk wel vol en samen met Jeff bedenk ik dat het zinvol is bijtijds naar bed te gaan want om half vijf gaat de wekker. Ik zet mijn telefoon de wekker van Wijbe, Jeff zet zijn telefoon en ik vraag Wijbe me om half vijf te bellen want dan is hij tochonderweg. Je kunt maar zeker zijn. Het klopt allemaal als een bus en om half vijf spring ik onder de douche, goi de laatste spullen in de toilettas en omkwart voor vijf brengt Jeff me naar Schiphol. Het is stil op de weg en even na 5 uur laat Jeff me los op Schiphol en check ik in voor mijn vlucht naar Alicante met Transavia. De gemiddelde leeftijd is 193 op deze vlucht en ik voel me superjong en springerig in de krappe stoeltjes Transavia vervoert normaale waarschijnlijk alleen Frodo en andere hobbits want zo krap heb ik van mijn levensdagen niet gezeten. De vlucht zelf is een eitje enen even na 9 uur landen we. Net als op Schiphol is het een behoorlijk eindje lopen naar de bagagebanden en terwijl ik sta te wachten spreekt een verwarde Engels sprekende heer mij aan waar de hostessen zijn. Ik wijs hem naar de richting waarin ik denk dat ze te vinden zijn en even later staat hij weer naast me dat hij ze niet kan vinden. Ik hoef hem niet te helpen en hij loopt de andere kant uit waar die dames zeker niet zullen zijn maar ik laat het maar zo. Na de bagageband loop ik de hal in en meld telefonisch aan Albert dat ik er al ben.Hij is met Agnes en Bauke al onderweg en nadat we ons geïnstalleerd hebben bij de koffiedrinken wachten wenkt Monique die 2dagend in NL was omdat het met haar moeder niet zo goed ging. Als het hele spul compleet is gaan we inkopen doen voor het huis van A en B en zo kom je nog eens ergens! We eten bij Fosters Hollywood want ‘s avonds zijn we uitgenodigd bij buurvrouw Ineke die een kennismakingSavond heeft georganiseerd voor A en B. Het wordt gezellig en druk en later blijkt de verwarring over mijn naam. Ik heb me voorgesteld als Corry en als buurman Andres aan zijn familieleden vraagt hoe ik heet wordt er gezegd Adele. Hij gebruikt die naam een aantal keren op mijn persoon maar als ik niet reageer (????) is bij hem de verwarring compleet. Veronica vraagt mij hoe ik heet en ik roep dus enthousiast “Corry” en een bulderende lach is mijn deel. DAAROM reageer ik dus niet op Adele!!!! Het werd laat en het was gezellig en moe maar voldaan rollen we in bed.
Laat opgestaan en gezellig ontbeten op het terras. Jaaaaaa, het leven is goed in Spanje op 22 januari 2012. Ik lig wat in de zon want vandaag doen we rustig aan. Om 2 uur proppen we ons in Sweetie voor de rit naar Las Palmeras in Trevillente waar we HEERLIJK gegeten hebben. Op de terugweg het huis van A en B bekeken en nu lekker aan de hapjes en de wijn. Bijtijds naar bed want morgen moeten we naar SCHOOL!!!!
Leuk hoor ik heb mijn pennen en schrijfblok al klaar…..
